بر اساس منبع
رزین ها به رزین های طبیعی و رزین های مصنوعی تقسیم می شوند. رزین های طبیعی به مواد آلی بی شکلی اطلاق می شود که از ترشحات حیوانات و گیاهان در طبیعت به دست می آیند، مانند رزین، کهربا، شلاک و غیره. رزین های مصنوعی به محصولات رزینی اطلاق می شود که از سنتز شیمیایی مواد آلی ساده یا واکنش های شیمیایی برخی محصولات طبیعی مانند رزین های فنلی، رزین های پلی وینیل کلراید و غیره به دست می آیند که در این میان رزین های مصنوعی اجزای اصلی پلاستیک ها هستند.
با واکنش سنتز
بر اساس این روش، رزین را می توان به پلیمر افزودنی و پلیمر تراکمی تقسیم کرد. پلیمر افزودنی به پلیمری گفته می شود که با واکنش پلیمریزاسیون افزودنی ساخته می شود، فرمول شیمیایی ساختار پیوند زنجیره ای آن مانند فرمول مولکولی مونومر مانند پلی اتیلن، پلی استایرن، پلی تترا فلوئورواتیلن و غیره است.
پلیمر تراکمی به پلیمری گفته می شود که با واکنش پلیمریزاسیون تراکمی ساخته شده است، فرمول شیمیایی واحد ساختاری آن با فرمول مولکولی مونومر مانند رزین فنلی، رزین پلی استر، رزین پلی آمید و غیره متفاوت است.
با توجه به ستون فقرات مولکولی
بر اساس این روش، رزین ها را می توان به پلیمرهای زنجیره کربنی، پلیمرهای زنجیره ای ناهمگن و پلیمرهای آلی عنصری تقسیم کرد.
پلیمر زنجیره کربنی به پلیمری اطلاق می شود که زنجیره اصلی آن به طور کامل از اتم های کربن مانند پلی اتیلن و پلی استایرن تشکیل شده است.
پلیمر هترو زنجیره ای به پلیمری گفته می شود که زنجیره اصلی آن از اتم های دو یا چند عنصر مانند کربن و اکسیژن، نیتروژن و گوگرد مانند پلی اکسی متیلن، پلی آمید، پلی سولفون، پلی اتر و غیره تشکیل شده است.
پلیمر آلی عنصری به این معنی است که زنجیره اصلی لزوماً حاوی اتم های کربن نیست و عمدتاً از اتم های عناصری مانند سیلیکون، اکسیژن، آلومینیوم، تیتانیوم، بور، گوگرد و فسفر مانند سیلیکون آلی تشکیل شده است.
به طبع
رزین گرما سخت (از این قبیل رزین ها معمولاً برای FRP استفاده می شود): پلی استر غیر اشباع / وینیل استر / اپوکسی / فنولیک / بیسمالیمید (BMI) / رزین پلی آمید و غیره.
رزین ترموپلاستیک: پلی پروپیلن (PP) / پلی کربنات (PC) / نایلون (NYLON) / پلی اتر اتر کتون (PEEK) / پلی اتر سولفون (PES) و غیره.
رزین مصنوعی نوعی پلیمر مولکولی بالا است که به طور مصنوعی سنتز می شود. مهمترین کاربرد رزین های مصنوعی ساخت پلاستیک است. به منظور تسهیل در پردازش و بهبود عملکرد، مواد افزودنی اغلب اضافه می شود، گاهی اوقات به طور مستقیم برای پردازش و شکل دادن استفاده می شود، بنابراین اغلب مترادف با پلاستیک است. رزین مصنوعی همچنین ماده اولیه اولیه برای ساخت الیاف مصنوعی، پوششها، چسبها و مواد عایق است. انواع مختلفی از رزین های مصنوعی وجود دارد. از این میان پلی اتیلن (PE)، پلی وینیل کلراید (PVC)، پلی استایرن (PS)، پلی پروپیلن (PP) و رزین ABS پنج رزین عمومی هستند که پرمصرف ترین مواد رزین مصنوعی هستند.
صنایع دستی رزین
در مواد مدل سازی این دسته از صنایع دستی از مواد رزینی استفاده می شود و خطوط صاف و بافت روشن آن از مزایای مواد آن استفاده کامل می کند.
