ترکيب مواد ضد خورنده اپوکسی رين

مواد ضد خورنده اپوکسی عمدتاً از مواد زیر تشکیل شده اند. یکی رزین اپوکسی است که به یک اصطلاح کلی برای پلیمرهای حاوی گروه های اپوکسی اشاره دارد. عمدتا ً برای رسانه ها مناسب است که چندان خورنده نیست. مقاومت آلکالی برجسته ای دارد و می تواند در برابر خوردگی اسید عمومی (به جز هیدروفلوریک اسید) مقاومت کند. این بازار ضد خوردگی در خارج از کشور است. تقاضا برای رزین اپوکسی تا حد زیادی کاهش یافته است. دلیل اصلی آن این است که در رزین مقاوم به خوردگی، رزین پلی استر اشباع نشده به سرعت توسعه یافته و انواع زیادی وجود دارد. در بازار داخلی، رزین پلی استر اشباع نشده دیر شروع شد، بنابراین رزین اپوکسی هنوز یکی از انواع اصلی رزین در زمینه ضد خوردگی است. ویژگی های اصلی رزین اپوکسی قدرت پیوند بالا، کوچک شدن پایین، شکننده بودن محصول بالا، و قیمت بالا است. دمای استفاده از رسین درمان شده در دمای اتاق از 80 درجه سانتی گراد تجاوز نمی کند؛ دوم عامل درمان رزین اپوکسی، از جمله آمین ها و انیدریدهای اسید است. در میان آن ها ترکیبات امین بیشترین استفاده را دارند. آن ها را می توان به امین های آلیفاتیک، امین های معطر و امین های اصلاح شده تقسیم کرد. با توجه به ترکیبات مانند amides و diethylenetriamine سمی تر و بو, بنابراین آنها به تدریج توسط عوامل درمان غیر سمی و کم سمی جدید جایگزین (مانند T31.590, C20, و غیره). چنین عوامل درمان کننده ای نیز می توانند بر پایه های مرطوب و حتی زیر آب تأثیر بگذارند. می توان آن را درمان کرد، بنابراین مردم بیشتر و بیشتر توجه و ستایش می کنند؛ سوم رقیق کننده است، رزین اپوکسی معمولاً با رقیق کننده های غیرفعال مانند اتانول رقیق می شود، استون، بنزن، تولوئن، گزیلن و غیره، دو رقیق کننده غیر فعال را می توان مخلوط استفاده کرد، گاهی اوقات به منظور کاهش کوچک شدن محصول درمان شده، کاهش منفذ و ترک، رقیق کننده های واکنشی، مانند پروپیلن اکسید بوتیل اتر، پروپیلن اکسید فنل اتر، پلی گلیسدیل اتر، و غیره نیز استفاده می شود; چهارم پلاستیک ساز است، افزایش عامل سخت کننده، رزین اپوکسی ساده شکننده تر است پس از درمان، و دارای چقرمگی ضربه ضعیف، قدرت خم شدن و مقاومت در برابر گرما است. پلاستیک سازها و عوامل سخت کننده معمولاً برای افزایش شکل پذیری، بهبود چقرمگی، و افزایش قدرت خمش و تاثیر resin استفاده می شود. سختی؛ پنجم پرکننده، پودر، آگرگات ریز، آگرگات درشت، پولک های شیشه ای به طور دسته جمعی به عنوان پرکننده گفته می شود، اضافه کردن پرکننده مناسب می تواند هزینه محصول را کاهش دهد و عملکرد آن را بهبود بخشد. مقدار پرکننده در چسب به طور کلی ۲۰ تا ۴۰٪ (وزن) مقدار رزین است. در هنگام تهیه بتونه، مقدار اضافه شده می تواند بیشتر باشد، به طور کلی ۲ تا ۴ برابر مقدار رسین. پودرهای رایج مورد استفاده پودر کوارتز و پودر چینی هستند، علاوه بر پودر گرافیت، پودر دیاباس، پودر تالک، پودر میکا و غیره.